Weltbank und das TEC Gas Kraftwerk, eines System Betruges der Internationalen

Erfolgs Storys nach Weltbank Art: Alles Betrug und Nichts funktionierte je, in diesem technischen Desaster der Inkompetenz und das nun fast 10 Jahre.
Sämtliche Ausschreibungen, auch die Bank Garantien der Weltbank, wurden direkt von der Weltbank kontrolliert, führten ins Desaster von den korrupten Pyschopaten als 20 jährige Erfolgs Story verkauft. Die Super Skandale:::::, wie auch im Hafen Durres.
Eine Doku zeigt welches Planungs Desaster von Chaoten, welche die Weltbank schmierten dafür verantwortlich sind, was an die Deutsche PWT, einem der Weltbank Mafia Consults erinnert.
Die verbrecherischen Amerikaner, welche selbst das eigene Land nicht regieren können, ruinierten Albanien: vor allem der AAEF, Bechtel, Frank Wisner und die anderen Chaoten und Betrüger.
Die Weltbank Gangster, feiern bis heute die grössen Desaster Betrügereien, die Ausführungen der eigenen Experten, mit der beauftragten Firma: Technimont, der Italienischen Mafia, als Erfolg, obwohl die schwersten Planungs Fehler, der Italienischen Firma, einer neuen Betrugs Consult aus Deutschland, welche nur noch auf dem Papier steht, für diesen Betrug durch unerfahrene Ingenieure die Verantwortung haben.

Das Deutsche Bank Projekt mit dem Wasser Kraftwerk in Kalivaci

 Man will im Betrugs Desaster Projekt des TEC Gas Kraft Werkes, (es müssen 62 Angestellte, Wach Personal bis heute bezahlt werden, seit 3 Jahren keinerlei Aktivitäten) wo Deutsche Ingenieur Consults

Combined Cycle Power Plant Vlora (100 MW)

extremste Fehler gemacht haben (rund um die Planung, Montage und Kühlung), will die Regierung ebenso eine Lösung finden.

Unglaublich, man denkt man ist im Irrenhaus

20 year partnership
Albania – World Bank: 20 Years of Working Together
The World Bank celebrated the 20th anniversary of its activity in Albania… Learn more >

For more project information, please visit: http://web.worldbank.org/external/projects/main?pagePK=64283627&piPK=73230&theSitePK=40941&menuPK=228424&Projectid=P112242

Die Regierung versucht die Weltbank Mafia Projekte mit der CEZ und dem TEC Gas Kraft Werk in Vlore zuregeln

20 Jun 2016
 Contractor: Tecnimont

Value: €115 million

Capacity: 100 MW

In 2007 Tecnimont has been awarded a contract for the construction of a GTCC power plant in Vlore, southern Albania. The Vlore project represents the first major attempt to diversify power generation in Albania in order to reduce the country’s energy shortage. It is also the first big infrastructure project in the power sector in Albania for 20 years.

Dështimi i kushtueshëm i Termocentralit të financuar nga Banka Botërore në Vlorë
Nga viti 2004 deri në vitin 2011, Korporata e Elektroenergjitke Shqiptare, KESH, harxhoi 130 milionë dollarë si pjesë e një projekti të financuar nga Banka Botërore për të ndërtuar një termocentral në bregdetin e Vlorës; i cili 5 vjet më vonë vazhdon të mos punojë për shkak të defekteve në projketimin dhe zbatim, ndërkohë që thith miliona të tjera në trajnime dhe konsulenca edhe pse shpresat për ta vënë në punë janë të vakta.
Autor:Blerina Hoxha BIRN Tiranë

Teromocentrali i Vlorës | Foto nga : KESH

Teromocentrali i Vlorës | Foto nga : KESH

Në vitin 2002, Shqipëria u përball me krizën e parë të madhe elektroenergjetike. Si përgjigje ndaj krizës pesë kompani të njohura ndërkombëtare u punësuan nga një projekt i financuar nga një kredi e Bankës Botërore për Shqipërinë për të gjetur një zgjidhje. Zgjidhja që ato propozuan rezultoi në një projekt tjetër të Bankës Botërore, i cili pasi shpenzoi mbi 130 milionë dollarë ndërtoi një termocentral i cili sot rezulton zgjedhja më e gabuar e mundshme.

Projekti i Bankës Botërore, i cili synonte t’i jepte fund krizës së vazhdueshme elektroenegjetike shqiptare, dështoi të japë rezultate duke lënë pas një faturë financiare të kripur dhe në rritje për taksapaguesit shqiptarë.
Projekti që synonte të rriste prodhimin e energjisë elektrike nëpërmjet diversifikimit të burimeve të energjisë, ndërtoi një termocentral me cikël të kombinuar nafte dhe gazi, i cili ka kosto tepër të lartë prodhimi si dhe nuk është vënë dot të punë, pesë vite pasi ndërtimi mbaroi.

Një seri gabimesh në projektim dhe në zbatim- për shkak punës jo cilësore të kompanisë ndërtuese që u përzgjodh me procedurat e Bankës Botërore – sollën një numër problemesh teknike të cilat e kanë mbajtur termocentralin jashtë pune që nga përfundimi i ndërtimit pesë vjet më parë dhe parashikohet se nuk ka mundësi për t’u vënë në punë së paku për edhe pesë vjet të tjera – ndërkohë që taksapaguesit shqiptarë paguajnë kredinë.

Dokumentet e Bankës Botërore të siguruara nga BIRN tregojnë që TEC i Vlorës ka qenë vetëm një nga projektet energjetike të dështuara të institucionit financiar ndërkombëtar në Shqipëri.

Në total nga viti 1995 e deri sot Banka Botërore ka investuar mbi 1.8 miliardë dollarë në në këtë sektor dhe një pjesë e konsiderueshme e projekteve të saj janë shpallur të dështuar nga vetë vlerësimet e Bankës.

E pyetur nga BIRN, Banka Botërore ia faturoi përgjegjësinë e dështimit të projektit të TEC-it të Vlorës Korporatës Elektroenergjetike Shqiptare, KESH.

Ndërsa KESH tha se kishte akoma shpresa për ta rivënë në punë, pasi TEC-i do të rriste sigurinë e furnizimit me energji elektrike të vendit.

“Përpjekjet e vazhdueshme të Koporatës Elektroenergjitike Shqiptare janë tregues i vullnetit për të rivënë në punë TEC-in e Vlorës,” tha KESH nëpërmjet një deklarate të shkruar.

“Kjo do të ishte në funksion të shtimit të kapaciteteve gjeneruese, që do të rrisnin prodhimin e përgjithshëm vendas, duke ndikuar ndjeshëm në sigurinë e furnizimit me energji elektrike si edhe në sigurinë e sistemit elektroenergjetik shqiptar, pasi TEC Vlora është projektuar të shërbejë si një ‘backup energjetik’,” shtoi Korporata.

Termocentrali që nuk punoi kurrë

Fillimisht ideja për të ndërtuar një termocentral me naftë të importuar lindi në vitin 2002 nga një studim i kryer nga një konsorcium me pesë kompani të njohura ndërkombëtare, të cilat u punësuan nga një projekt i Bankës Botërore për të analizuar krizën elektroenergjetike shqiptare të asaj kohe si dhe për të propozuar zgjidhjet e mundshme.

Në atë kohë, ekonomia e Shqipërisë po rritej me 6 deri të 7 për qind në vit, gjë që nënkuptonte se konsumi i energjisë elektrike mund të rritej me deri 6 për qind në vit për të arritur në 10.7 miliardë kWh në vitin 2015.
Studimi i vitit 2002 u bë në një kohë kur Shqipëria po vuante një nga krizat më të rënda elektroenergjetike në histori, krizë e shkaktuar nga rënia e papritur e prodhimit në hidrocentrale dhe mungesës së linjave të transmetimit dhe kostove të larta të importit të energjisë elektrike.

Vendi përballej me dy alternativa për zgjidhjen e krizës së energjisë elektrike: ndërtimin e lidhjeve të interkonjeksionit me vendet fqinje për të importuar rreth 30-40 për qind të energjisë së konsumuar çdo vit ose ndërtimin e kapaciteteve të reja gjeneruese.

Projekti me titullin premtues “Ristrukturimi dhe Gjenerimi i Prodhimit të Energjisë” nisi përgatitjet në vitin 2003, bazuar në studimet e kryera nga një projekt i mëparshëm i Bankës Botërore, i cili qe mbyllur pa sukses.
Fillimisht, projekti parashikonte ndërtimin e një termocentrali me fuqi të instaluar prej rreth 100 MË, i cili do të shërbente për të mbuluar një pjesë të deficitit të energjisë elektrike të vendit, do të stabilizonte rrjetin, do të rriste eficencën e prodhimit të energjisë në Kaskadën e Drinit dhe cilësinë e furnizimit me energji në zonën turistike të bregdetit të jugut si dhe do të sillte reduktimin e humbjeve në rrjet.

Projekti vlerësohej fillimisht të kushtonte 113 milionë dollarë dhe parashikohej të përfundonte në vitin 2008. Në fakt, projekti kushtoi në total 130 milionë, u mbyll në vitin 2012 ndërsa termocentrali që ndërtoi rezultoi difektoz, me kosto tepër të lartë dhe praktikisht i papërdorshëm.

Në fund, Banka Botërore e shpalli projektin në një vlerësim të vetin me rezultat “relativisht të pakënaqshëm”, ndërsa konsumatorët e energjisë elektrike aktualisht po paguajnë të 130 milionë dollarët e marrë hua për ndërtimin e termocentralit që nuk funksionon.

Ndërkohë, KESH vijon të shpenzojë para për ta mbajtur termocentralin “në konservim” si dhe për të kryer studime shumëmilionëshe në mënyrë që te gjejë një zgjidhje se si do të mund të vihet në punë, ndonëse kostoja tepër e lartë e prodhimit të energjisë me naftë si dhe defekti i pazgjidhur e bëjnë të pamundur vënien e tij në punë.

Ekspertët me të cilët foli BIRN, thanë se termocentrali i Vlorës u mendua si një zgjidhje emergjente për shkak se ndërtimi i një termocentrali të tillë mund të kryhej brenda një viti ndërsa ndërtimi i linjave të interkonjeksionit me vendet fqinje kërkonte shumë më tepër kohë.

Në fakt, termocentrali kërkoi tetë vjet që të ndërtohej, përfshirë gjashtë vite procedura prokurimi të tejzgjatura, ndërsa linja e interkonjeksionit me Malin e Zi, e cila arriti ta çlirojë Shqipërinë nga kufizimet në import, u realizua pothuajse në të njëjtën kohë me termocentralin – gjithashtu pas vonesave të shumta.

Termocentrali i Vlorës u ndërtua me dy blloqe me fuqi të instaluar prej 93 MW, dhe që parashikohej të prodhonte rreth 750 milionë kWh në vit. Kjo është një sasi e barabartë sa një e katërta e deficitit mesatar vjetor të Shqipërisë.
Megjithatë, plani fillestar qe që pas vënies në punë të termocentralit aktual, ai të mund të zgjerohej duke shtuar dy blloqe të tjera dhe duke e rritur fuqinë e instaluar në 291 MW. Nëse do të realizohej, termocentrali do të qe në gjendje të prodhonte 2.2 miliardë kWh në vit, e barabartë me pothuajse të gjithë deficitin aktual të vendit. Por kostoja rezultoi e lartë përtej çdo parashikimi.

Vlerësimi i fizibilitetit të termocentralit u krye në një kohë kur çmimi i naftës bruto qe 22 dollarë për fuçi. Por nga koha kur u krye studimi deri te fillimi i ndërtimit, çmimet e naftës qenë shumëfishuar, duke e bërë projektin pa leverdi nga pikëpamja ekonomike.

Në vitin 2009, Enti Rregullator i Energjisë në Shqipëri kreu një studim për të parë koston e prodhimit të energjisë nga ky termocentral. Sipas llogaritjeve të ERE, termocentrali i ri duhet të konsumojë 136 mijë tonë naftë në vit dhe me çmimin e naftës që në atë kohë qe 86 dollarë për fuçi, kostoja finale rezultonte rreth 19 cent të dollarit për kWh, ose rreth 21 lekë. (studimi i plotë mund të gjendet këtu)
Studimi vërente se nëse do të përdorej gaz natyror, gjë që aktualisht është e pamundur, kostoja do të zbriste në 12 cent të dollarit për kWh.
Ky është një çmim shumë i lartë në krahasim me çmimin e importit të energjisë elektrike, i cili, në atë kohë ishte rreth 9 cent të dollarit për kWh. Bazuar në këtë vlerësim, Enti Rregullator i Energjisë i akordoi KESH një çmim prej 21 lekësh për kWh për energjinë e prodhuar nga ky termocentral. Aktualisht, çmimi final i shitjes së energjisë për konsumatorët është gati dy herë më i ulët se kaq.

Çmimi i naftës në vitet 2009 e 2010 qe në mënyrë të pazakontë i lartë dhe aktualisht, një fuçi nafte kushton 50 dhe jo 86 dollarë për fuçi. Sërish, kostoja e prodhimit të energjisë elektrike nga ky termocentral është tepër e lartë dhe logjika ekonomike për vënien e tij në shfrytëzim mungon.

Diferenca shumë e lartë mes çmimit të energjisë së importit dhe kostos së energjisë së termocentralit të Vlorës sipas ekspertëve lidhet me faktin se pjesa dërrmuese e energjisë elektrike që Shqipëria importon, prodhohet në termocentrale qymyri në vendet e tjera të Ballkanit dhe qymyri është një lëndë fosile shumë më e lirë se sa nafta.
Disa ekspertë mendojnë se krahasimi i çmimeve të importit me koston e energjisë së prodhuar në termocentralin e Vlorës, nuk është tërësisht e saktë.

Shqipëria ka pasur edhe më parë termocentrale, si ai i Fierit, ku kostoja qe krahasimisht e lartë, por pasja e një pjese të kapacitetit gjenerues të energjisë elektrike në formën e termocentraleve, dhe nëse këto kapacitete gjenden në jug të vendit, kjo konsiderohet në Shqipëri si një domosdoshmëri për të balancuar rrjetin, për të garantuar furnizim cilësor me energji në zonën jugore të vendit si dhe për të rritur eficencën e përdorimit të ujit në kaskadën e Drinit.

Megjithatë, avantazhet mbeten në kuadrin e hipotezave dhe nuk janë mbështetur në ndonjë studim.
Aktualisht plani i KESH është që ta mbajë termocentralin si “kapacitet rezervë”, koncept që sugjeron se, nëse termocentrali do të jetë në gjendje të vihet në punë pas riparimit të defektit, ai do të përdoret vetëm në një situatë kur Shqipëria nuk do të ketë prodhim vendës dhe as mundësi për të importuar energji. Ky kombinim faktorësh duket shumë i pagjasë për momentin, por në kohën e konceptimit të termocentralit qe një realitet i përditshëm për shkak të linjave të pakta të interkonjeksionit në Ballkan dhe çmimit krahasimisht të lartë të energjisë elektrike në rajon me çmimin e naftës në tregun botëror në atë kohë.

E pyetur nga BIRN, zyra e Bankës Botërore në Tiranë tha që përgjegjësia për zbatimin e projektit qëndronte me KESH.

“Përgjegjësia për zbatimin e projektit, si dhe për dhënien dhe administrimin e kontratave në projekt është e huamarrësit,” tha Banka në një përgjigje me shkrim. “Banka nga ana e sa k është e detyruar të sigurohet që çdo kredi që jep të përdoret për arsyet që është marrë, i përqendrua te ekonomia dhe eficenca dhe pa asnjë konsideratë politike dhe jo ekonomike,” shtoi BB.

Banka sugjeroi gjithashtu leximin e raportit final të vlerësimit të projektit si dhe argumentoi se mbërritja e gazsjellësit TransAdriatik rreth vitit 2019, plot dhjetë vjet pas përfundimit të ndërtimit, mundet të japë shpresë për rivënie në punë të termocentralit.

“Duke pasur parasysh perspektivat e Shqipërisë me përfshirjen në TAP në 2018/19, termocentrali i Vlores mund të kthehet një prodhues kompetitiv në rajon. Pra, ka një perspektivë të përdorimit të këtij aseti me një vënie në punë të kësaj vepre,” tha Banka Botërore përmes një emaili.

Raporti i vlerësimit të projektit të Bankës Botërore vëren se ndërtimi i termocentralit u konceptua në një kohë kur i gjithë rajoni i Ballkanit po përjetonte mungesë në furnizimin me energji elektrike ndërsa rritja e pritshme e konsumit si pasojë e zhvillimit ekonomik të rajonit, pritej të shtonte vështirësitë në sigurimin e importeve si dhe të rriste çmimet e importit. Këto supozime rezultuan gjithsesi të gabuara. Pasi shënoi kulmin në nivelin 9 cent për kWh në vitin 2007, çmimi i importit të energjisë elektrike ra në më pak se 4 cent për kWh aktualisht.

Gabim në operim apo gabim projektim?

Problemi me kostot është vetëm një pjesë e telashit. Aktualisht, termocentrali i Vlorës konsiderohet “në konservim” që nga viti 2011, kur tubi i marrjes së ujit në det pësoi një defekt. Termocentrali është dizenjuar që të ftohet duke marrë ujë në det në një distancë prej rreth 600 metrash nga bregu.

KESH gjendet aktualisht në procedura ligjore kundër kompanisë ndërtuese duke pretenduar se defekti është pasojë e një konceptimi inxhinjerik të gabuar, gjë që e ka nxjerrë impiantin 130 milionë dollarësh efektivisht jashtë funksioni.
Sipas KESH defekti i parë ndodhi më ndodhi më 13 tetor 2009, pas një stuhie në gjirin e Vlorës.

“Defekti shkaktoi hapjen e tubit në një distancë rreth 270 metra nga bregu i detit dhe mbushjen e tij me rërë. Ky defekt u riparua nga kompania kontraktore TCM. dhe punimet përfunduan në korrik të vitit 2011”, thotë KESH.
Por pak muaj më vonë, një defekt tjetër ndodhi. Sipas KESH, më 7 janar 2012, sistemi i ftohjes ndaloi papritmas së funksionuari.

Një mosmarrëveshje lindi mbi shkakun e defektit. Sipas KESH, defekti duhej të riparohej nga kompania Tecnimont, e cila pati fituar tenderin dhe ndërtuar termocentralin. Por kompania refuzoi të kryejë riparimin.
Sipas KESH, ajo deklaroi se defekti është shkaktuar nga një gabim në operimin e impiantit. KESH reagoi duke bllokuar një garanci prej 5 për qind. Kompania iu përgjigj duke iu drejtuar gjykatës së arbitrazhit. Në fund, gjykata e arbitrazhit i dha TCM të drejtë dhe e shpalli KESH-in fajtor. KESH thotë se ka në plan të hapë një procedurë të dytë arbitrazhi kundër kompanisë.

Që nga ajo kohë, deri tani, KESH thotë se ka bërë disa përpjekje për të gjetur një kompani tjetër që duhet ta riparojë defektin, por pa sukses. Tenderi i kryer për këtë qëllim ka dështuar. KESH thotë se kuadri aktual ligjor e detyron të zbatojë procedurat e prokurimit publik, të cilat rezultojnë tepër të ngurta për të zgjidhur një problem të tillë teknik. Në fund, termocentrali mbetet pa punë, pa logjikë ekonomike dhe pa perspektivë për t’u vënë në punë së paku edhe për shumë vite.

“Në vitin 2012 kontraktori Tecnimonti-i, pasi dështoi në vënien në punë të impiantit të ftohjes së TEC Vlora, u tërhoq nga punimet duke e braktisur veprën,” tha KESH për BIRN.

………………………………………..

http://www.reporter.al/deshtimi-i-kushtueshem-i-termocentralit-te-financuar-nga-banka-boterore-ne-vlore/

13 Jahre Betrug Weltbank und EBRD Bank rund um die Hafen Ausbaggerung von Durres

Die korrupte Weltbank – IFC, EBRD, KfW Mafia finanziert mit Österreichern (ENSO) ein Wasser Kraftwerk im Natur National Park

Die Weltbank Mafia, welche mit ihren “Privatisierungs” Betrug die bürgerlichen Gesellschaften ruiniert.

2 Gedanken zu „Weltbank und das TEC Gas Kraftwerk, eines System Betruges der Internationalen“

  1. Betrug ohne Ende, Inkompetenz ausländischer Firmen und Nichts funktioniert bis heute. Das TEC Kraftwerk, das korrupte EU und Weltbank Leute als Erfolg verkaufen, nie Strom produziert hat, oder je funktionierte.

    The Power Plant in Narta – A History of Failure

    6 hours ago

    The Power Plant in Narta – A History of FailureThe TEC in Narta, Vlora.

    Many years ago, the European Bank for Reconstruction and Development (EBRD), the European Bank of Investment (EBI), the World Bank, and the Albanian Power Corporation (KESh), then the state company for production and distribution of electric power, jointly contributed to the building of the oil power plant with capacity of 100MW in Narta, Vlora.

    The power plant would have covered the usual power shortage problems of the country during periods of drought. At the time, energy was exclusively produced by hydropower plants that had many problems during dry periods.

    This project was first ordered by the government headed at the time by Fatos Nano, and was later completed in 2005 by the Berisha government.

    In 2005, the contract valued at €100 million was signed by the Italian company Maire Technimont. This powerful company, specialized in the technology of power plants, was created from the merging of Fiat Engineering and Technimont, owned by Montedison group.

    The contract was applauded by the government as a breakthrough on the Albanian market, while highlighting the significant role of the Italian company.

    Despite the delays on the construction site and the incessant revisions of the project, today, after twelve years, the power plant built in Narta, situated on one of the most exceptional beach sites of Albania, has never produced a single kilowatt of energy power, as a result of defects identified in the cooling system.

    The cooling system exit is made of glass wool with a diameter at approximately 2 meters that plunges into the sea for several meters deep, in order to absorb the necessary water to cool off the power plant; this has never worked as it was expected.

    One reason was the broken and sand-clogged pipe inside the sea, which was caused by a storm in 2009.

    The Italian underwater experts, contracted by the construction company to repair the connection pipe, say they have found fishing nets inside it, which seem to have been put there by someone trying to sabotage the power plant.

    The power plant continues to have incessant problems with the cooling system and it hasn’t been used since, despite the reparation of the pipe.

    The Albanian government decided to file a lawsuit against the company at the permanent court of arbitration because of an error in the proposal, while the company itself has abandoned the site. The government is demanding compensation from the company at value of €130 million, the total value of the investment.

    In the permanent court of arbitration there is another case filed by the Albanian government against the same company. This time for failing to pay around €2 million in taxes by the Albanian branch of the Italian company.

    The history of the power plant in Narta is rather complex. Certainly, the price paid per kilowatt hour energy produced by oil is much higher than a kilowatt hour energy produced by a hydropower plant, and nearly four times more that the medium price of energy power imported from neighboring countries.

    And for this reason the power plant was never put into use.

    While waiting for the decision reached by the permanent court of arbitration, the Albanian government will continue to pay until 2019 the contract installments it owes to the international financial institutions, for a yearly charge of €5 million. http://www.exit.al/en/2017/05/26/the-power-plant-in-narta-a-history-of-failure/

Schreibe einen Kommentar